همایش زنده نامان برای تبریز چه آورده ای دارد؟

به گزارش آی نیوز، این همایش که با تجلیل از چهره های اثرگذار در حوزه‌های مختلف از جمله چهره های علمی، فرهنگی، جهادی و مدیریتی همراه بود ، این حقیقت را یادآور شد که تبریز نه فقط در بناها و گذرهای تاریخی خود، که در اندیشه و مجاهدت انسان‌های بزرگش معنا می‌یابد.

شاید آورده اصلی این گردهمایی، خروج از نگاه صرفاً عمرانی به مدیریت شهری و حرکت به سمت تکریم و تقویت سرمایه‌های انسانی به عنوان محور توسعه پایدار بود.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این همایش، ایجاد پیوندی معنادار میان گذشته پرافتخار و آینده‌ساز شهر می تواند باشد. چه آنکه دیدیم در مراسم اختتامیه، چهره‌هایی از نسل‌های مختلف گرد هم آمدند تا یاد و خاطره کسانی را گرامی بدارند که بی‌ادعا اما مؤثر، مسیر تعالی این دیار را هموار کرده‌اند.

این گردهمایی، بستری برای انتقال تجربه زیسته پیشکسوتانی چون آیت‌الله میرزا طاها رضایی (با شش دهه فعالیت تعلیمی) یا رزمندگان و جهادگران دفاع مقدس به نسل جوان فراهم آورد و حس تعلق به شهر و مسئولیت‌پذیری اجتماعی را در نسل جدید تقویت کرد.

از منظر گفتمان‌سازی فرهنگی، این رویداد توانست الگویی الهام‌بخش از «قهرمانان واقعی» جامعه را به تصویر بکشد. در همایش زنده‌نامان، از استاد دانشگاه و خیر مدرسه‌ساز گرفته تا قهرمان ورزشی نابینایان و خوشنویس قرآن، همگی در کنار هم قرار گرفتند و این همنشینی به معنی این است که  اثرگذاری در جامعه منحصر به قشر خاصی نیست.

نکته حائز اهمیت دیگر، تغییر نگاه نهادهای اجرایی به ویژه شهرداری به عنوان متولی اصلی این همایش بود. تأکید مدیران شهری بر نقش فراتر از خدمات‌رسانی صرف و ورود به عرصه تقویت هویت فرهنگی و انسجام اجتماعی، نویدبخش تداوم چنین رویدادهایی در افق‌های بلندمدت است.

در نهایت، می‌توان گفت چهارمین همایش زنده‌نامان برای تبریز آورده‌ای فراتر از یک مراسم داشته است. تدام اینچنین رویدادی، می تواند سرمایه اجتماعی شهر را بازسازی کرده، به تقویت اعتماد عمومی و امید به آینده انجامد مسیری برای رسیدن به این موضوع باشد که «انسان» والاترین محور توسعه است. مردمان تبریز تبریز انسانهایی هستند که به داشته‌های انسانی خود افتخار می‌کند و آن‌ها را ارج می نهند.