آقا مجيد، خودتو زمين بكوب، مثل توني!!

نمونه بارز آن افشين قطبي است. اكنون بيش از چهار سال است كه او ديگر در ايران نيست، اما همچنان حضور رسانه‌اي خود را در مطبوعات و رسانه‌هاي خاص ايران حفظ كرده است. علي رغم عدم موفقيتش در تيم شيميزو، اين دل شير همچنان صفحات خالي اين رسانه‌ها را پر مي‌كند. شيميزو از 23 بازي 29 امتياز گرفته و در جايگاه سيزدهم قرار دارد. در كمتر از يك دقيقه آغازين بازي گل مي‌خورد، ولي همچنان در صفحات برخي‌ رسانه‌ها مي‌تازد.
زماني يكي از مربيان ايراني در وصف او چنين گفته بود: «این اشکال ما ایرانی‌هاست تا یک نفر از خارج می‌آید خیلی او را می‌پسندیم، مخصوصا یکی که فارسی و انگلیسی را با هم قاطی کنه میگیم از این آدم صادق‌تر دیگه نیست!…»
اما در تبريز وضعيت به گونه‌اي ديگر هم رقم مي‌خورد. به زعم عده‌اي براي محبوب شدن بايد خود را زمين بكوبي. در طول 90 دقيقه بازي در كنار زمين بايستي و مدام داد بزني. . .
وقتي پاي منافع شخصي در ميان باشد، شاخص‌هاي يك سرمربي خوب مي‌تواند چنين معنايي به خود بگيرد. و افسوس كه عده‌اي ساده دل در دام چنين خرده گيري‌هايي گرفتار مي‌آيند.
البته كه روند نتيجه‌گيري تراكتورسازي خوش آيند نيست، اما اين امر دليلي براي هجمه‌هاي بي مدرك نمي‌تواند باشد. هر سرمربي روش مديريت خاص خود، و البته روحيات خود را دارد. تراكتورسازي وامدار هيچ سرمربي نيست. نه توني و نه جلالي. اما اين انتظار از هواداران واقعي تيم مي‌رود كه چه در سكوها و چه در فضاي مجازي اجازه دست آويز قرار داده شدن را ندهند.
تراكتورسازي در طول هفت هفته فصل گذشته در جمع 18 تيم 3 برد، 3 تساوي و يك شكست را در كارنامه خود داشت. اين تيم با 8 گل زده و 7 گل خورده و 12 امتياز در جايگاه ششم بود. نشريه فوتباليست‌ها در فصل گذشته بر طبق روال گذشته خود ضمن هشدارهاي فني به كادر فني و مديريت باشگاه، هواداران را به صبوري دعوت مي‌كرد. تيتر “تيراختور يوخلاييب هواداري آلداديب” در شماره 95 و تيتر “بيز تلسميريخ، آمما سن ده اوياخ اول” در شماره 91 نمونه‌اي از اين هشدارها و اميدواري‌ها، در عين حال دعوت به صبر هواداران بود.
اكنون نيز در همان مقطع تاريخي هستيم، با يك تفاوت.
اتفاقات اخير در فوتبال آذربايجان و تبريز، بعلاوه راي‌هايي مبني بر تباني تيم‌هاي شهرداري تبريز و مس سونگون، اتفاقات فوتبالي سال‌هاي پيشين، اين نياز را به فوتبال تبريز مي‌رساند كه فضايي ديگر را بايد تجربه كرد. زمان سعي و خطا گذشته است. كسب نتايج با صرف هزينه و اتفاقات پشت پرده جز اينكه آبروي فوتبالي را بريزد، هيچ ثمري ندارد. اگر توني با هزينه‌اي معقول به تيم تراكتورسازي پيوست، با اضافه كردن كادر فني بي سواد و حاشيه سازش و قالب كردن بازيكنان درجه چندم كشورش به تيم جبران مافات كرد.
اگر توني نايب قهرماني تراكتورسازي را تكرار كرد، به مدد هواداران، تلاش‌هايش و البته دلارهايي كه از آذربايجان گرفت، بود.
حتما ما قدردان زحمات توني و سپاسگذار نتيجه‌اي كه براي تراكتورسازي آورد هستيم، ولي وامدار او نيستيم! وامدار توني همان دلالي است كه سر نوچه‌هايش سر از برخي رسانه‌ها در مي‌آورند. . .
اين نكته‌اي است كه هواداران واقعي تراكتورسازي بايد مد نظر داشته باشند.
متاسفانه، مديريت ضعيف باشگاه تراكتورسازي اجازه حاشيه سازي را به تيم و باشگاه مي‌دهد. ايجاد تيم‌هاي رسانه‌اي در تهران و تبريز بدون در نظر گرفتن حساسيت‌ها، استفاده از كارشناسان فوتبالي ـ با تمام احترامي كه به آن‌ها قائل هستم ـ كه تجربه ليگ برتري ندارند و نيز مصاحبه‌هاي “به دنبال نام و مطرح شدن” برخي از چهره‌هاي هيئت مديره باشگاه و . . .  همه و همه مي‌تواند در به حاشيه كشاندن تيم تاثير بسزايي داشته باشد.
تراكتورسازي نه به واسطه مديرانش، نه بازيكنانش و نه البته كادر فني‌اش بزرگ است.
تراكتورسازي تيمي فراتر از يك باشگاه است و در دل تك ـ تك هوادارانش جاي دارد. اما در عين حال نبايد از واقعيت‌هاي زشت فوتبالي نيز غافل شد. مطرح ساختن توني و زمين افتادن‌ها و داد و بي دادهايش، ـ و قلمداد كردن آن به معني عشق به تراكتور يا ساز و كار فني ـ توهين به شعور هواداران تراكتورسازي است. تراكتورسازي بدون اين فيلم‌ها، ادا و اطوارها نيز موفق خواهد شد. فقط بايد صبر كرد. به فوتبال پاك و بي حاشيه فكر كرد و فرصت داد تا جوانان بومي آذربايجان در كنار بازيكنان اسمي به كسب تجربه بپردازند.
فعلا به همين بسنده مي‌كنيم، تا بعد.
يعقوب سالكي‌نيا – سردبير هفته نامه فوتباليست‌ها (شماره 121)