بازوان رهبری و طمع دشمن

این سخن، یک قانون تاریخی است: دشمن وقتی جرأت حمله مستقیم به رهبر را پیدا می کند که تکیه گاه های استراتژیک او را از میان برداشته باشد. در طول چهار دهه رهبری حضرت آیت الله خامنه ای، دو سردار بزرگ یعنی حاج قاسم سلیمانی و سید حسن نصرالله، نقش آن   را داشتند؛ یکی نماد مقاومت زمینی و دیگری اسطوره جبهه حق علیه صهیونیسم.

وقتی طاغوت های زمان (از جمله نتانیاهوی جنایتکار و توطئه گران غربی) این دو بازو را یکی پس از دیگری به شهادت رساندند، گمان کردند رهبر اکنون تنهاست. اما غافل از اینکه شجره طیبه انقلاب، ریشه در خون دارد. با این حال، طمع دشمن بیشتر شد و در رمضان امسال، شقی ترین انسان ها دست به جنایت نهایی زدند و پیکر رهبر عزیز را نیز آماج حمله خود ساختند. این نشان می دهد که دشمن هرگز دست از خباثت نمی کشد، اما شهادت رهبر، ملتی را خلق می کند که خود به «بازوی» یکدیگر تبدیل می شوند.