حکیم میدان؛ روضه خوان خون

مردم ما پای روضه های امام حسین(ع) بزرگ شده اند. خوب می دانند که خون به ناحق ریخته شده، چه برکتی می آورد. این روزها در خیابان ها، نه خبری از فرمان است و نه دستوری. اما موکب ها خودجوش برپاست، چای داغ در سرمای زمستان بین عزاداران تقسیم می شود، بچه ها با پرچم بر گونه هایشان رجز می خوانند و کفن پوشان، آرام ایستاده اند.

چرا؟ چون رهبر شهید، «حکیم میدان» بود. او در اوج مدیریت یک مصاف بزرگ، نه در بستر و نه در پناهگاه، بلکه سرخ و خندان به شهادت رسید. حالا خون او، وجدان های خفته را بیدار کرده است. مردم می دانند که این شور، وطن دوستی صِرف نیست؛ این «خون شهید» است که حماسه می آفریند. مسیر روشن است؛ از این غروب، طلوعی عالمگیر در راه است.