چراغی که در رمضان خاموش نشد

به‌روزرسانی: 25 خرداد 1405
چراغی که در رمضان خاموش
تاریخ اسلام همیشه با تقویم شهادتِ مردان خدا گره خورده است.

در شب نوزدهم رمضان سال چهلم هجری، شقی ترین مردم با شمشیری زهرآگین، پیشانیِ امام متقیان علی بن ابی طالب(ع) را شکافت و ماه رمضان را برای همیشه ماه اشک و ماتم شیعیان کرد. آن امام، که روزه دار بود و به نماز ایستاده بود، در محراب به شهادت رسید. این پیوند «رمضان، محراب و شهادت» در تاریخ تشیع به عنوان الگویی تکرارنشدنی ثبت شد.
اکنون، قرن ها بعد، در رمضان امسال دوباره «علیِ زمان» در محراب عبادت و خدمت، هدف گرفتار شد. رهبر شهید، آیت الله خامنه ای، که عمری را با نهج البلاغه و سیره علوی زیسته بود، در روزه داری، به سوی معشوق شتافت. شهادت ایشان، این بار هم نشان داد که دشمنان با خون خواهی و کینه، نمی توانند چراغ هدایت را خاموش کنند. شهادت در محراب، نشان «علی وار زیستن» است و این افتخاری است که نصیب هر رهبری نمی شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *