“اتحادزدائی”؛ ماموریت رسانه‌های معاند علیه ایران!

رسانه، ابزار نظام سلطهبه موازات شکل‌گیری نظام سلطه در جهان و به تبع آن، وقوع جنگ‌های مختلف در چهارگوشه دنیا، رسانه ها نیز به عنوان بخش مهمی از قدرت و به تعبیری ابزار اصلی مدیریت و کنترل افکار همچنین، راه‌اندازی جنگ روانی، تبلیغات جنگی و تریبونی برای قدرت از جایگاهی ویژه برخوردار شدند و در دهه‌های اخیر نیز، باز این رسانه‌ها هستند که در میدان راه‌اندازی عملیات روانی و برهم زدن تعادل فکری ملت‌ها و اغوا و القاء اهداف صاحبان قدرت، نقش‌آفرینی موثری دارند.در چهاردهه اخیر و به موازات تقویت و تثبیت اقتدار و استقلال ملی، میهنی ایران و همراهی و هم‌آوائی ملت وفادار ایران با حاکمیت و آرمان‌های انقلابی نیز، دشمنان قسم خورده ملت، از غرب و آمریکا گرفته تا رژیم صهیونی، زمانی که از استیلای استعماری بر کشور و غلبه نظامی در میدان‌های نبرد علیه ایران اسلامی ناامید شدند، با راه‌اندازی جنگ نرم و جنگ های پیچیده ترکیبی، سعی در تحقق اهداف براندازانه خود کرده‌اند، با این حال، در میدان جنگ نرم نیز با سد محکم و استواری به نام “اتحاد، انسجام و یکپارچگی ملی” ایرانیان روبه‌رو شدند.”اتحادزدائی” از ملت؛ پروژه دائمیدر چنین میدانی، پروژه “اتحادزدائی” از صفوف به هم پیوسته ملت و تضعیف باورهای ملی و میهنی مردم، با رویکرد راه‌اندازی اعتراضات، آشوب‌ها، اغتشاش ها و شکل دهی به تقابل های خیابانی شبه براندازی علیه حاکمیت مردمی و قانونی ایران، پروژه دائمی و محوری غرب و آمریکا، از ابتدای انقلاب تاکنون بوده که در مقاطع مختلف به شکل‌های گوناگون و در قالب سناریوهای متنوع دنبال شده است.
در این میان، رسانه و فعالیت و کنشگری آسیب‌زای رسانه‌های خاص خطی، اعم از شبکه‌های فارسی زبان، رسانه‌های معاند برانداز، شبکه های تلویزیونی و رادیوئی سلطنت‌طلبان، رسانه‌های وابسته به تروریست‌های سازمان مجاهدین، تلویزیون های آمریکائی و هزاران کانال و اکانت فعال در شبکه‌های اجتماعی با انبوهی از اتاق فکرها و تحریریه های وابسته و مزدور، نقش محوری و اصلی را ایفا کرده و می‌کنند.
فرماندهان و ارتش سری جنگ نرمدر چنین میدانی، فرماند‌هان و سربازان جنگ رسانه‌ای، استراتژیست‌های عملیات روانی، متخصصان تبلیغاتی و کارگزاران رسانه‌ای بین‌المللی لمیده در اندیشکده‌ها و اتاق های فکر دشمنان و سربازان این جنگ، نویسندگان، خبرنگاران، مفسران، تصویربرداران، تولیدکنندگان خبری و مطبوعاتی، کارگردانان، تهیه‌کنندگان و عکاسان رسانه‌ها هستند که سلاح و تجهیزاتشان، رادیو، تلویزیون، اینترنت، ماهواره، خبرگزاری‌ها، دوربین ها، کاغذ و قلم و سکوها و بسترهای رسانه ای است.در پشت صحنه‌ عملیات رسانه‌ای اما، سیاست رسانه‌ای قدرت‌ها و نظام سلطه، به مثابه راهبرد این حرکت قرار گرفته است، راهبردی که به صورت رسمی‌ و سازمان‌یافته، ولی پنهان، با اختصاص بودجه‌ای سرّی توسط سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی و سرویس‌های جاسوسی و تشکیلات ویژه‌ی نظامی‌ هدایت می‌شود. بخش دیگری از هدایتگران پشت پرده رسانه‌های معاند، صاحبان پول و سرمایه‌ها هستند. آنان به منظور افزایش سرمایه‌های بی حد و حصر خود، جنگ رسانه‌ای به راه می‌اندازند و ملت‌ها را برای مصرف کالای خود و یا گرایش به سوی خود هدایت می کنند.”مشروعیت زدائی” از حاکمیت، راهبرد شکست‌خوردهبهره‌گیری نظام سلطه از ابزار‌ها و فنون جنگ رسانه‌ای در راستای کسب و حفظ منافع، به کشف، اختراع و ساخت ابزارهای فرامدرن منجر شده است؛ به‌گونه‌ای که طرف‌های درگیر به جای جنگ سخت و نظامی، ‌به جنگ نرم و رسانه‌ای و عملیات روانی گرایش پیدا کرده‌اند و از ابزارهای رسانه‌ای خود برای تضعیف کشور هدف و کسب منافع خود از روند تضعیف کشورها استفاده می‌کنند.
ایران اسلامی، طی دهه‌های اخیر، دقیقا در چنین میدانی آماج حملات و توطئه های جنگ نرم دشمنان قرار داشته، میدانی که طراحان و راهبران آن، پروژه توامان “اتحادزدائی” از ملت و “مشروعیت‌زدائی” از حاکمیت را نزد افکار عمومی داخل ایران و جهان دنبال کرده اند، پروژه هایی که اگرچه در سد مقاوم ملت همواره به بن‌بست خورده؛ با این حال، همچنان در شکل‌ها و مقاطع مختلف پیگیری میکشود.