در کوچه پس از رفتن

حسرت، صدای آشناست. همیشه دیر میرسد.
آی نیوز، مالک عباسی: امام خامنهای سالها در میان ما بود. نزدیکتر از آن چیزی که فکرش را بکنیم.
پهلویها در ۲۲ بهمن ۵۷ رفتند. قبلش جزایر و دشتها را پیشکش کردند. فرار کردنیها همیشه الگوی یکسانی دارند: وعده از دور، فرار در بحران.
اما ماندن، نشانهی آن قهرمانی است که شبیه تصورات ما نیست. آنقدر معمولی زندگی میکند که فکر میکنیم شبیه بقیه است. بعد که میرود، تازه میفهمیم چه بود.
امروز در گوشه و کنار این شهر، صدایی تکرار میشود: «چرا تو را نشناختیم؟»
شاید بزرگترین بیخبری، نبودن قهرمان نباشد. بودنش باشد، اما ندانستن.
برچسب ها :در کوچه پس از رفتن
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0